Fizjoterapia w onkologii z elemetami psychoonkologii

herb SUM b

logo SUM b


   ŚLĄSKI UNIWERSYTET MEDYCZNY
      
w Katowicach

     KSZTAŁCENIE PODYPLOMOWE

 
 
Organizatorem studiów podyplomowych w zakresie : ”Fizjoterapia w onkologii z elementami psychoonkologii” jest Wydział Nauk o Zdrowiu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach 

Limit przyjęć:
20  osób

Forma studiów:
Niestacjonarne studia podyplomowe w zakresie Fizjoterapia w onkologii z elementami psychoonkologii trwają dwa semestry i obejmują łącznie 750 godzin dydaktycznych w tym: 172 godz. wykładów oraz 78 godz. ćwiczeń, 500 godz. bez udziału nauczyciela.
Słuchacze studiów podyplomowych  będą  uczestniczyć w zajęciach dydaktycznych objętych planem studiów celem uzyskania wymaganych zaliczeń i zdania egzaminów   przewidzianych w planie studiów. Warunkiem ukończenia niestacjonarnych studiów podyplomowych jest zaliczenie wszystkich zajęć stosownie do wymogów przewidzianych w programie studiów oraz napisanie pracy dyplomowej. Po ukończeniu studiów podyplomowych ”Fizjoterapia w onkologii z elementami psychoonkologii” słuchacz otrzyma świadectwo ukończenia studiów sygnowane przez Rektora Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

Koszt studiów:
I rok studiów ( studnia trwają 2 semestry)  - 2500,00  zł, w tym: za semestr zimowy – 1 250,00 zł, za semestr letni – 1 250,00  zł,

Zarządzenie Nr 107/2016 z dnia 28.07.2016 r. Rektora Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach w sprawie: wysokości opłat za studia podyplomowe w Wydziale Nauk o Zdrowiu w Katowicach podjęte w roku akademickim 2016/2017.

Wzór umowy o warunkach odpłatności za usługi edukacyjne na studiach podyplomowych w Śląskim Uniwersytecie Medycznym w Katowicach

Regulamin studiów podyplomowych
Regulamin studiów podyplomowych w Śląskim Uniwersytecie Medycznym w Katowicach reguluje  Załącznik nr 1 do  Uchwały Nr 58/2013 Senatu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach z dnia 27 lutego 2013 r.

Wprowadzenie
Nowotwory złośliwe są po chorobach układu krążenia przyczyną wysokiej śmiertelności. 
W 2000 roku na świecie zachorowało na nowotwory złośliwe 10 mln osób, w Europie liczba ta wynosiła 1,4 mln a w Polsce 100 tys. Leczenie nowotworów złośliwych bardzo często pociąga za sobą zastosowanie radykalnych i agresywnych metod, które mogą zaburzać pracę zdrowych układów i przyczyniać się do powstawania niepełnosprawności u osób leczonych. Obniżenie aktywności życiowej chorego oraz jakości jego życia prowadzą do jego wyobcowania i izolacji społecznej. Do najczęściej występujących zaburzeń czynnościowych, które ograniczają aktywność życiową osób leczonych onkologicznie zarówno dzieci jak i dorosłych należą: zaburzenia wentylacji płuc, obrzęki chłonne, przykurcze stawowe oraz osłabienie siły mięśni, co powoduje osłabienie wydolności oraz sprawności fizycznej. Dominującym objawem leczenia w onkologii jest zmęczenie, które dotyka  40-100% chorych. Do niedawna aktywność ruchowa oraz stosowanie u nich zabiegów fizykalnych była przeciwwskazana.

Niechęć pacjentów onkologicznych do jakiegokolwiek ruchu związana była z ich złym stanem psychicznym oraz osłabieniem, uciążliwymi nudnościami i zmęczeniem. Zaleceniem dla chorych było prowadzenie oszczędzającego trybu życia oraz unikanie wysiłku fizycznego. Taki model postępowania prowadził do znacznego zmniejszenia aktywności tych osób oraz powodował  ograniczenie zdolności wysiłkowych i potęgował objawy zmęczenia będącego następstwem leczenia. Powstawał system błędnego koła, w którym niska tolerancja wysiłkowa i zmęczenie wynikające z odpoczynku narastały w związku z zaleceniami oszczędnego trybu życia pogarszając stan psychofizyczny pacjenta. Choroba nowotworowa, jej leczenie i jego następstwa są czynnikami silnie stresującymi powodującymi niekorzystne zaburzenia emocjonalne zarówno u pacjenta jak i jego najbliższej rodziny. Psychofizyczne następstwa leczenia takie jak: lęk, depresja, niska samoocena, niepokój i nadwrażliwość emocjonalna są przyczyną obniżenia jakości życia u około 70% chorych. Kolejnym problemem z którym borykają się pacjenci onkologiczni to powikłania głównie naczyniowe i krążeniowo-oddechowe, które mogą być przyczyną zakrzepicy żylnej prowadzącej do zatorów tętniczych oraz zapalenia płuc sprzyjającemu rozwojowi niewydolności oddechowej. Rehabilitacja onkologiczna to działania obejmujące zarówno metody fizykalne jak i ruchowe, które mają na celu przywrócić sprawność psychofizyczną osób leczonych z powodu nowotworów. Jej celem jest uzyskanie przez pacjenta jak największej samodzielności i niezależności  oraz poprawa jakości życia. W wyniku rehabilitacji można o 50% zwiększyć sprawność i wydolność fizyczną pacjenta. Wzrost możliwości wysiłkowych pociąga za sobą zniwelowanie skutków zmęczenia i możliwość wykonywania czynności życia codziennego, a nawet uprawianie niektórych dyscyplin sportowych. Rehabilitacja ma też istotne znaczenie w poprawie stanu psychicznego chorych, powodując obniżenie poziomu depresji, lęku i obawy oraz poprawę kontroli uczuć i zachowań. Funkcjonujące jeszcze do niedawna przeświadczenie o szkodliwości ćwiczeń ruchowych i zabiegów fizykalnych u osób onkologicznie chorych dziś zastąpiono wiedzą o bezpieczeństwie i skuteczności rehabilitacji w zapobieganiu zaburzeniom czynnościowym  i przywracaniu sprawności psychoruchowej osób leczonych onkologicznie. Studia umożliwią  poznanie i zrozumienie podstawowych metod i technik stosowanych w psychoterapii w trakcie leczenia oraz rekonwalescencji pacjenta. Absolwenci zdobędą także wiedzę na temat doboru różnych form aktywności ruchowej i prowadzenia zajęć rekreacyjnych z osobami po zakończonym leczeniu onkologicznym. Nabędą umiejętności podtrzymywania sprawności osób z różnymi dysfunkcjami, które powstały w wyniku leczenia, a także umiejętności wykorzystania w procesie rehabilitacji sportu osób niepełnosprawnych i rozpoznawania podstawowych problemów osoby niepełnosprawnej funkcjonującej w społeczeństwie oraz łagodzenia, i rozwiązywania problemów z zakresu społecznych skutków niepełnosprawności wywołanej chorobą onkologiczną.

Fizjoterapia w onkologii z elemetami psychoonkologii