Zasady redagowania rozpraw doktorskich

herb SUM b

logo SUM b


   ŚLĄSKI UNIWERSYTET MEDYCZNY
      
w Katowicach

     KSZTAŁCENIE PODYPLOMOWE

 
 

Propozycja Biblioteki SUM dotycząca ujednolicenia zasad tworzenia wykazu piśmiennictwa w rozprawach doktorskich z wykorzystaniem menedżera bibliografii

Menedżery bibliografii są to programy, które pełnią dwie funkcje:

  • umożliwiają tworzenie i zarządzanie bazą opisów bibliograficznych
  • usprawniają tworzenie wykazu piśmiennictwa, wykorzystując wbudowane style cytowania.

Na świecie są niemal obowiązkowym wyposażeniem warsztatu badacza.

Bazę opisów bibliograficznych tworzy użytkownik programu poprzez ściąganie opisów bibliograficznych lub całych artykułów w formacie PDF z Internetu, np. bazy PubMed. Efekty pracy zostają zapisane na twardym dysku i są prezentowane w oknie programu w postaci rekordów. Jeśli dana publikacja nie jest dostępna w Internecie, można ją dodać do programu ręcznie, przy pomocy specjalnego formularza. Większość menedżerów umożliwia modyfikację poszczególnych części opisu bibliograficznego oraz wymianę zgromadzonych zasobów w ramach grup tematycznych.

Obecnie jest wiele tego typu narzędzi do wyboru – są to programy płatne lub darmowe. W sieci internetowej SUM dostępny jest menedżer bibliografii o nazwie Mendeley. Jest to produkt firmy Elsevier, który ma tę przewagę nad innymi programami tego typu, że tworzy wykaz piśmiennictwa dzięki kilku kliknięciom myszki.  Dostępna na SUM aplikacja ściśle współpracuje z Microsoft Word dzięki specjalnej nakładce, której dodanie jest obowiązkowym elementem procesu instalacyjnego. W trakcie pracy użytkownik wskazuje programowi źródła dodawanych cytatów, a gdy ukończy pracę, może jednym kliknięciem myszki wygenerować spis piśmiennictwa ułożony według kolejności cytowania w tekście (nie w porządku alfabetycznym). Efekt końcowy jest szybki i pewny, nie pojawiają się literówki ani podwójne spacje, ponieważ całość generowana jest w oparciu o niezmienny szablon. Dzięki opcji aktualizacji numeracji cytatów oraz pozycji w wykazie piśmiennictwa istnieje również pełna dowolność w zakresie zmiany kolejności przywoływanych w pracy fragmentów innych publikacji.

Na stronie Biblioteki SUM w zakładce BIBLIOGRAFIA I BIBLIOMETRIA https://biblioteka.sum.edu.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=624&Itemid=813&lang=pl jest dostępny polski, przystępny samouczek korzystania z narzędzia Mendeley.

Zajęcia dla słuchaczy studiów doktoranckich przeprowadzane w Bibliotece Głównej składają się m.in. ze szkolenia w zakresie instalowania i korzystania z omawianego narzędzia. Z opinii doktorantów wynika, że bardzo sobie cenią nowoczesność i efektywność funkcji, jakie oferuje Mendeley, w szczególności szybkość w tworzeniu spisu piśmiennictwa w oparciu o dostępne w programie style cytowania.

Jednym z wielu formatów, zgodnie z którym można tworzyć wykaz piśmiennictwa przy wykorzystaniu Mendeley’a, jest styl National Library of Medicine. Szczególnie zwracamy na niego Państwa uwagę, gdyż format ten:

  • jest powszechnie stosowany w zachodnioeuropejskim świecie akademickim (został stworzony na potrzeby Narodowej Biblioteki Medycznej Stanów Zjednoczonych),
  • uwzględnia schematy opisów wielu źródeł wiedzy (np. patentu lub strony WWW) z podaniem daty dostępu do danych w przypadku cytowania źródeł internetowych,
  • posiada wiele elementów tożsamych z dotychczasowym sposobem tworzenia wykazów piśmiennictwa SUM,
  • jest ekonomiczny i zbilansowany pod względem liczby podawanych danych, opisy są wyczerpujące, ale – w odróżnieniu od niektórych stylów cytowań – nieprzeładowane informacjami.

W Przykładzie I przedstawiony jest wygenerowany spis piśmiennictwa.
W Przykładzie II przedstawione są podstawowe opisy bibliograficzne: artykułu w formie drukowanej, artykułu w formie elektronicznej, książki, rozdziału w książce, doniesienia zjazdowego, pracy doktorskiej, strony WWW oraz patentu.

 

Przykład I

Tekst:

Adipose tissue has been recently recognized as an endocrine organ secreting a number of adipokines(1). MuStem cell-based therapy represents a promising approach for clinical applications to cure Duchenne Muscular Dystrophy (DMD)(2). The objective of this exploratory study was to evaluate the safety and tolerability as well as the renoprotective and anti-diabetic potential of emapticap in type 2 diabetic patients with albuminuria(3). The study included 84 obese patients with essential hypertension. One control group included obese subjects without hypertension(4).

Spis piśmiennictwa:

  1. Skoczylas A, Piecha G, Więcek A. Effects of antihypertensive treatment on plasma apelin, resistin, and visfatin concentrations. Pol Arch Med Wewn. 2012;11(2):243.
  2. Prajsner A, Chudek J, Szybalska A, Piotrowicz K, Zejda J, Więcek A. Socioeconomic profile of elderly Polish men treated for benign prostate hyperplasia: Results of the population-based PolSenior study. Eur Geriatr Med [Internet]. 2015;6(1):53. Available from: http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1878764914001739 [cited 2015 Jun 16].
  3. Menne J, Eulberg D, Beyer D, Baumann M, Saudek F, Valkusz Z. Original Article C-C motif-ligand 2 inhibition with emapticap pegol (NOX-E36) in type 2 diabetic patients with albuminuria. Nephrol Dial Transpl. 2016;2(3):1–9.
  4. Skoczylas A, Piecha G, Więcek A. Effects of antihypertensive treatment on plasma apelin, resistin, and visfatin concentrations. Pol Arch Med Wewn. 2012;11(2):249.

Przykład II

  1. Artykuł w formie drukowanej:
    Brzuska E, Ryszka F. An attempt at stimulating maturation and ovulation of carp oocytes with pragnant mare serum gonadotropin (PMSG). Acta Hydrobiol. 1990;32(3-4):181–90.
  2. Artykuł w formie elektronicznej:
    Singh NP, Srivastava R. Retinal blood vessels segmentation by using Gumbel probability distribution function based matched filter. Comput Methods Programs Biomed [Internet]. Elsevier Ireland Ltd; 2016;129(2):40–50. Available from: http://dx.doi.org/10.1016/j.cmpb.2016.03.001 [cited 2016 May 31].
  3. Książka:
    Kamiński M, Plewka A. Komórki, tkanki, narządy - ich struktura i funkcja. Pt. 5. Kamiński M, editor. Katowice: Śląska Akademia Medyczna; 1990. Ed. 1. p. 128, 130-135.
  4. Rozdział w książce:
    Kopczyńska E, Hornik B. Proces pielęgnowania. In: Szewieczek J, Duława J, editors. Ćwiczenia z chorób wewnętrznych i pielęgniarstwa internistycznego. Ed. 2. Katowice: Śląski Uniwersytet Medyczny; 2008. p. 55–60.
  5. Doniesienie zjazdowe:
    Więcek S, Staszewska-Kwak A, Kajor M. Abscess of the liver in the course of inflammatory bowel disease comlicated salmonellosis in the 4-years old boy. In: Falk Workshop - Update in Inflammatory Bowel Diseases. Ljubljana; 2001. p. 20, 22, 25.
  6. Praca doktorska:
    Ślusarczyk K. Anatomia dróg odpływu chłonki i regionalnych węzłów chłonnych wątroby szczurów szczepu Wistar i Lewis. Rozprawa doktorska. Katowice: Śląska Akademia Medyczna; 2000. p. 89–98.
  7. Strona WWW:
    Didkowska J, Wojciechowska U. Nowotwory złośliwe ogółem [Internet]. Zachorowania i zgony na nowotwory złośliwe w Polsce. Krajowy Rejestr Nowotworów, Centrum Onkologii - Instytut im. Marii Skłodowskiej - Curie. 2016. p. 1–7. Available from: http://onkologia.org.pl/k/epidemiologia/ [cited 2016 May 19].
  8. Patent:
    Dziedzic A. Patent na wyznalazek pt. Zasobnik substancji czynnej płynnej lub półpłynnej. Polska; Śląski Uniwersytet Medyczny; 220735, 2015. p. 6.

Dokumenty wymagane do wszczęcia przewodu doktorskiego

  1. Wniosek o wszczęcie przewodu doktorskiego (wzór 1).

    Do wniosku kandydat załącza:
    1. poświadczoną przez kierownika dziekanatu kopię dyplomu potwierdzającego posiadanie tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera, lekarza lub innego równorzędnego;
    2. propozycję tematu i koncepcję rozprawy doktorskiej (tezy rozprawy doktorskiej) (wzór 2);
    3. wykaz prac naukowych oraz informację o działalności popularyzującej naukę (wzór 3);
    4. odbitki prac naukowych;
    5. życiorys;
    6. opinię opiekuna naukowego;
    7. opinię komisji bioetycznej albo lokalnej komisji etycznej ds. doświadczeń na zwierzętach (w przypadkach wymaganych);
    8. informację o przebiegu przewodu doktorskiego, jeżeli kandydat ubiegał się uprzednio o nadanie stopnia doktora albo oświadczenie, że kandydat nie składał dotychczas wniosku o wszczęcie przewodu doktorskiego (wzór 4);
    9. oświadczenie kandydata lub jego pracodawcy o przejęciu płatności za przeprowadzenie przewodu doktorskiego (nie dotyczy studentów studiów doktoranckich i pracowników SUM) (wzór 5 lub wzór 6).
  2. Kandydat może do wniosku o wszczęcie przewodu doktorskiego załączyć:
    1. poświadczoną przez kierownika dziekanatu kopię certyfikatu potwierdzającego znajomość nowożytnego języka obcego (wykaz certyfikatów potwierdzających znajomość nowożytnego języka obcego stanowi załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 30 października 2015 r., Dz. U. z 2015r. poz. 1842);
    2. wniosek o wyrażenie zgody na przedstawienie rozprawy doktorskiej w innym języku niż język polski;
    3. wniosek opiekuna naukowego o wyznaczenie promotora pomocniczego wraz z uzasadnieniem (wzór 7).

Uchwała Nr 101/2006 Senatu Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach z dnia 26 kwietnia 2006 r.  w sprawie: zasad redagowania rozpraw doktorskich w Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach

Na podstawie: § 61 ust. 3 Statutu Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach Senat Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach uchwala, co następuje:

§ 1

Ustala „Zasady redagowania rozpraw doktorskich w Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach”, które stanowią Załącznik Nr 1 do niniejszej Uchwały.

§ 2

Wykonanie Uchwały powierza Dziekanom wydziałów uprawnionych do nadawania stopnia naukowego doktora.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia, z mocą obowiązującą od 1 października 2006 r.

§ 4

Z dniem 1 października 2006 r. tracą moc wcześniejsze wewnętrzne akty normatywne obowiązujące w Akademii w tym zakresie.

Przewodniczący Senatu Rektor Śląskiej Akademii Medycznej
Prof. dr hab. n. med. Ewa Małecka - Tendera

 

Załącznik Nr 1 do Uchwały Nr 101/2006 
Senatu ŚAM z dnia 26 kwietnia 2006 roku

ZASADY REDAGOWANIA ROZPRAW DOKTORSKICH  W ŚLĄSKIEJ AKADEMII MEDYCZNEJ

Opracowanie to przeznaczone jest dla doktorantów Śląskiej Akademii Medycznej, a jego celem jest ujednolicenie redakcji rozpraw doktorskich tak, by ułatwić pracę doktorantom w jej końcowym etapie oraz włączyć dysertacje do międzynarodowego systemu informacyjnego.

Praca powinna być zredagowana bez zarzutu pod względem stylistycznym, zgodnie z obowiązującą pisownią, mianownictwem oraz niniejszym regulaminem. Skróty powinny być wyjaśnione w tekście w miejscu, w którym pojawiają się po raz pierwszy. Zaleca się używanie czcionki Arial lub Times New Roman o wymiarze 12 z zachowaniem 1,5 wierszowego odstępu między kolejnymi wierszami.

Elementy składowe doktoratu:

  1. Karta tytułowa
  2. Spis treści
  3. Wykaz skrótów
  4. Wykaz tabel i rycin (wykres lub fotografię określa się słowem rycina)
  5. Tekst pracy
  6. Piśmiennictwo
  7. Streszczenia


Ad. 1. Pierwsza strona karty tytułowej powinna zawierać w kolejności następujące dane:

  1. Imię i nazwisko autora
  2. Tytuł pracy (bez kropki na końcu)
  3. Podtytuł: Rozprawa na stopień doktora nauk … (podać właściwy)
  4. Promotor: tytuł lub stopień naukowy, imię i nazwisko
  5. Pełna nazwa uczelni, wydziału, katedry i kliniki (zakładu)
  6. Rok obrony

Na odwrocie strony tytułowej (góra) należy podać adres służbowy autora rozprawy, włącznie z adresem poczty elektronicznej (e-mail). W dolnej części strony proszę podać imiona i nazwiska (wraz z tytułami lub stopniami) oraz miejsca pracy recenzentów.

Ad 2. Spis treści powinien charakteryzować się jasnym i logicznym podziałem doktoratu na części, rozdziały itp. Tytuły poszczególnych rozdziałów muszą w jasny sposób określać ich treść.

Ad. 3. Wykaz ten obejmuje listę (porządek alfabetyczny) wszystkich skrótów użytych w pracy, podając obok po myślniku lub średniku ich pełną nazwę. Dopuszcza się skróty anglojęzyczne w przypadku, gdy nie ma uznanego mianownictwa polskiego.

Ad. 4. Wykaz ten obejmuje opis tabel, rycin, ewentualnie innych materiałów pomocniczych, które są kolejno ponumerowane (tabele – cyframi rzymskimi, ryciny – arabskimi). Jeśli w pracy zamieszczono wykresy lub fotografie należy je nazywać rycinami. W tytule ryciny oraz w tekście pracy można natomiast posługiwać się terminem: „wykres (fotografia) zamieszczony (a) na rycinie”.

Ad. 5. Tekst pracy powinien zostać podzielony na 6 rozdziałów tj. Wstęp, Założenia i Cele pracy, Materiał i Metody, Wyniki, Dyskusję oraz Wnioski. Zaleca się pisanie każdego rozdziału od nowej strony. W celu uściślenia terminologii lub przekazania dodatkowych informacji, zmierzających do bliższego wyjaśnienia omawianej problematyki można stosować przypisy objaśniające. Przypisy te umieszcza się u dołu tej samej strony tekstu, do którego się odnoszą (oddziela się je od tekstu poziomą linią). Przypisy oznacza się kolejną literą alfabetu (indeks górny). W przypadku wsparcia finansowego pracy należy ujawnić jego źródła. Przypisy bibliograficzne (numery cytowanych prac) powinny być umieszczone w nawiasach kwadratowych. W przypadku ważnych dla przeprowadzonych badań cytowań można wyjątkowo powołać się na nazwisko pierwszego autora (bez imienia), a w nawiasie podać odpowiedni numer z listy piśmiennictwa np. według Kokota i wsp. [8].
Przestrzega się przed przepisywaniem całych fragmentów tekstu z innych prac (plagiaryzm). Jeśli publikuje się ryciny lub tabele pochodzące z innych prac (także z Internetu), to należy uzyskać pisemną zgodę autora (autorów) na ich publikacje.

We wprowadzeniu („Wstęp”) muszą znajdować się najważniejsze informacje dotyczące aktualnego stanu wiedzy na temat badanego problemu.

W rozdziale „Założenia i Cele pracy” należy w możliwie zwięzłej formie określić hipotezę badawczą, cel (cele) pracy oraz wymienić najważniejsza pytania, na które mają odpowiedzieć zaplanowane badania.

W części „Materiał i Metody” powinno się zamieścić wyczerpujące informacje o liczbie osób lub zwierząt laboratoryjnych, biorących udział w badaniach. Liczby te muszą być zgodne z przedstawionymi w tabelach lub na rycinach. Należy przedstawić demograficzną charakterystyką badanych (np. wiek, płeć) oraz określić kryteria włączenia i wyłączenia do/z badań. W przypadku badań interwencyjnych należy scharakteryzować wyznaczniki oceny końcowej oraz opisać reguły randomizacji, zaślepienia i wyłączenia z badań w trakcie ich trwania. Należy podać informację o zatwierdzeniu projektu pracy przez odpowiednią komisję etyczną lub bioetyczną.

Dokładność opisu powinna umożliwiać ewentualne odtworzenie doświadczeń, co zwłaszcza dotyczy sposobu rekrutacji badanych, ocenianych parametrów, metod ich pomiaru oraz instrumentów badawczych. Szczególnie precyzyjnie należy opisywać metody, wprowadzane po raz pierwszy przez autora pracy. Opis metod stosowanych przez innych autorów powinien zostać opatrzony odpowiednim odnośnikiem literaturowym. Leki i inne substancje chemiczne powinny zostać precyzyjnie określone, łącznie z nazwą generyczną, dawką i drogą podania. Opis metod analizy statystycznej powinien być na tyle dokładny, by można było zweryfikować wyniki obliczeń i ich moc statystyczną.

Wyniki powinny być przedstawiane w tabelach i na rycinach w logicznej kolejności. Należy zadbać o to, by numeracja tabel i rycin była obecna w tekście. Pomiary długości, wysokości, masy ciała i objętości należy wyrażać w jednostkach metrycznych (metry, kilogramy, litry) lub ich przelicznikach dziesiętnych. Temperaturę należy wyrażać w stopniach Celsjusza, a ciśnienie krwi w milimetrach słupa rtęci. Wszystkie wartości wyrażające stężenia związków chemicznych muszą być podane w jednostkach systemu SI (International System of Units). Wartości wyrażone w jednostkach alternatywnych i nienależących do układu SI można podać w nawiasie.

Nie należy przedstawiać tych samych danych jednocześnie w tabelach i na rycinach. Nie należy też opisywać całej zawartości tabel, szczególnie, jeśli dane nie mają istotnego znaczenia dla wniosków płynących z pracy. Tabele muszą być „samoobjaśniające”, czyli wystarczająco objaśnione przez układ i tytuł (nad tabelą) oraz legendę (pod tabelą). Tytuły i objaśnienia (legenda) w przedstawionym porządku są również niezbędne dla opisania rycin. Zaleca się umieszczanie tabel i rycin w pobliżu informacji tekstowych na ich temat. W wyjątkowych sytuacjach tabele i ryciny można umieścić na końcu pracy (za streszczeniami). 

W części „Dyskusja” (omówienie wyników) należy skoncentrować się na nowych i/lub ważnych aspektach pracy. Należy unikać powtarzania fragmentów tekstu, obecnych w rozdziale „Wyniki”. Dyskusja służy konfrontowaniu własnych wyników z wynikami uzyskanymi przez innych badaczy. Należy przedstawić interpretację własnych wyników oraz wytłumaczyćźródła ewentualnych różnic między wynikami własnych i innych badań Dyskusja powinna zawierać część poświęconą praktycznym implikacjom publikacji, jak również przedstawieniu zalet i ograniczeń własnej pracy.

Wnioski muszą w sposób bezpośredni wiązać się z celem pracy. Powinny one stanowić próbę formułowania nowych hipotez lub praktycznych zaleceń. Należy bezwzględnie unikać dosłownego powtarzania danych przedstawionych wcześniej w rozdziale „Wyniki” oraz redagowania wniosków, które nie mają pełnego poparcia w uzyskanych wynikach oraz nie pozostają w związku z wcześniej określonymi celami pracy.

Ad. 6. Piśmiennictwo powinno zawierać wszystkie ważne dla rozprawy pozycje literaturowe. Większość pozycji piśmiennictwa powinna dotyczyć ostatnich 5 lat. Nie zaleca się przekraczania 120 pozycji literaturowych. Spis piśmiennictwa powinien zostać ułożony według kolejności cytowania w tekście (nie w porządku alfabetycznym).

W pracach zbiorowych należy wymienić wszystkich autorów publikacji, lecz gdy jest ich więcej niż 6, wymienia się pierwszych trzech i wpisuje skrót „i wsp.”, a dla pozycji anglojęzycznych „et al.”. Nie należy umieszczać znaków interpunkcyjnych po inicjałach imion autorów, ani po tytule lub oficjalnym skrócie tytułu czasopisma. Tytuł musi być podany w oryginalnym języku publikacji. Należy podać rok, tom (wolumin) oraz pierwszą i ostatnią stronę artykułu. Dla czasopism, w których numeracja stron prowadzona jest oddzielnie dla każdego zeszytu należy podać jego numer. Informacji nie publikowanych nie należy umieszczać w zestawieniu piśmiennictwa, lecz opatrzyć uwagą w nawiasach (informacja osobista) w tekście pracy. Należy ograniczyć do niezbędnego minimum cytowanie streszczeń z konferencji naukowych opublikowanych w zeszytach zjazdowych lub regularnych pismach medycznych. Należy unikać zamieszczania w spisie piśmiennictwa stron internetowych niebędących odpowiednikiem czasopisma naukowego. Książki i podręczniki powinny być wykorzystywane w dysertacji doktorskiej jako pozycje literaturowe zupełnie wyjątkowo, w uzasadnionych przypadkach.

Poniżej przedstawiono przykłady prawidłowego zapisu artykułów, książek, rozdziałów w książkach, doniesień zjazdowych, prac doktorskich oraz artykułów w formie elektronicznej. 

Artykuł standardowy:
Lahita R, Kluger J, Drayer DE, Koffler D, Reidenberg MM. Antibodies to nuclear antigens in patients treated with procainamide or acetylprocainamide. N Engl J Med 1979; 301: 1382-1385.

Książka:
Kaiser H. Praktyczna kortyzonoterapia. Warszawa: PZWL; 1991.
W przypadku autorów w roli wydawców Norman IJ, Redfern SJ, ed. Mental Heath care for elderly people. New York: Churchill Livingstone, 1996.
/W przypadku książki polskiej skrót „ed.” należy zastąpić skrótem „wyd.”/

Rozdział w książce:
Phillips SJ, Whisnant JP. Hypertension and stroke. [In:] Laragh JH, Brenner BM, ed. Hypertension: pathophysiology, diagnosis and management. 2nd ed. New York: Raven Press; 1995: pp. 465-478.
Religia Z. Przeszczepy serca oraz serca i płuc u dzieci. [W:] Skalski JH, Religia Z, red. Kardiochirurgia dziecięca. Katowice: Wydawnictwo Naukowe Śląsk; 2003: t. II, str. 384-401.

Doniesienie zjazdowe:
Martinelli AL, Brown D, Dusheiko GM. Correlation between the levels of HCV RNA in serum and liver of patients with chronic hepatitis C (abstract). J Hepatol 1995; 23, suppl. 1:
175.
/W przypadku polskiego doniesienia zjazdowego słowo „abstract” należy zastąpić słowem „streszczenie”/

Prace doktorskie
Jędrusik J. Ośrodkowe efekty wegetatywne tyreoliberyny: wpływ na układ krążenia i oddychania u szczurów. Rozprawa doktorska. Śląska Akademia Medyczna, Katowice, 1991.

Artykuły w formie elektronicznej: Drayer DE, Koffner D. Factors in the emergence of infectious diseases. Emerg Infect Dis 1995; Jan-Mar, 1(1). URL: http://www.cdc.gov/ncidod/EID/eid.htm

Ad.7. Na końcu pracy (po piśmiennictwie) należy umieścić 2 streszczenia, jedno w języku polskim, a drugie w angielskim (tytuł: Abstract).
Streszczenie powinno być zwięzłym przedstawieniem założeń teoretycznych leżących u podłoża pracy (Background), obiektu badań i zastosowanej metodologii (Material and Methods), wyników (Results) i wniosków (Conclusions). Streszczenie powinno być autonomiczną częścią rozprawy, tzn. nie może zawierać nieobjaśnionych skrótów, ani odwoływać się do tekstu pracy. Streszczenie może przekraczać 400 słów.
Pod streszczeniem należy umieścić słowa kluczowe (Key-words) w ilości 2-7, zgodne z wykazem haseł (Medical Subjects, Headings) Medline Thesaurus, który jest dostępny w Bibliotece Głównej ŚAM.

ZASADY PRZEPROWADZANIA PRZEWODÓW DOKTORSKICH
NA WYDZIALE FARMACEUTYCZNYM Z ODDZIAŁEM MEDYCYNY LABORATORYJNEJ W SOSNOWCU
ŚLĄSKIEGO UNIWERSYTETU MEDYCZNEGO W KATOWICACH

Podstawa opracowania:

  1. Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2014 r. poz.1852 z późn. zm.).
  2. Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 30 października 2015 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodzie doktorskim, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. z 2015 r. poz. 1842).

§ 1

Zasady ogólne

  1. Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach posiada uprawnienia do nadawania stopnia doktora nauk farmaceutycznych oraz doktora nauk medycznych w zakresie biologii medycznej.
  2. Stopień doktora nadaje Rada Wydziału w drodze przewodu doktorskiego, wszczętego na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie stopnia.
  3. Stopień doktora nadaje się osobie, która:
    1. posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera, lekarza lub inny równorzędny, lub posiada dyplom, o którym mowa w art. 191a ust.3 i 4 ustawy z dn. 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572, z późn. zm.);
    2. zdała egzaminy doktorskie w zakresie określonym przez Radę Wydziału;
    3. przedstawiła i obroniła rozprawę doktorską.
  4. Egzaminy doktorskie przeprowadzane są w zakresie:
    1. dyscypliny podstawowej odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej;
    2. dyscypliny dodatkowej;
    3. nowożytnego języka obcego, w przypadku gdy osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora nie posiada certyfikatu potwierdzającego znajomość języka obcego.
  5. W szczególnych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością osiągnięć naukowych, stopień doktora można nadać osobie będącej:
    1. studentem, który ukończył trzeci rok jednolitych studiów magisterskich albo
    2. absolwentem studiów pierwszego stopnia, który posiada tytuł zawodowy licencjata, inżyniera lub równorzędny i beneficjentem programu „Diamentowy Grant” ustanowionego przez ministra właściwego do spraw nauki, oraz spełniającej warunki określone w ust. 3 pkt 2–3 i ust. 4.
  6. Beneficjent programu „Diamentowy Grant” po nadaniu stopnia doktora nabywa uprawnienia równoważne z uprawnieniami wynikającymi z odbycia studiów wyższych kończących się uzyskaniem kwalifikacji drugiego stopnia.
  7. Rada Wydziału powołuje w przypadku każdego przewodu doktorskiego komisję doktorską do przyjęcia rozprawy doktorskiej i przeprowadzenia jej obrony.
  8. Czynności przewodu doktorskiego kończą się uchwałami:
    1. Rady Wydziału w przedmiocie:
      a) wszczęcia przewodu doktorskiego i wyznaczenia promotora, a także promotora pomocniczego, w przypadku jego udziału w przewodzie;
      b) wyznaczenia recenzentów;
      c) nadania stopnia doktora;
    2. Komisji doktorskiej w przedmiocie:
      a) przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony;
      b) przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej.
  9. Uchwały kończące czynności przewodu doktorskiego są podejmowane w głosowaniu tajnym i zapadają bezwzględną większością oddanych głosów przy obecności co najmniej połowy ogólnej liczby osób uprawnionych do głosowania.
  10. Do głosowania, o którym mowa w ust. 9 są uprawnieni członkowie Rady Wydziału posiadający tytuł profesora, stopień doktora habilitowanego lub uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego, a także promotor i recenzenci rozprawy doktorskiej.
  11. Przewody doktorskie, w ramach których są przygotowywane rozprawy doktorskie w zakresie określonej dyscypliny naukowej lub interdyscyplinarne rozprawy doktorskie, mogą być przeprowadzane wspólnie z inną szkołą wyższą lub inną jednostką organizacyjną w zakresie jednej lub kilku dyscyplin naukowych.
  12. Wspólne przewody doktorskie przeprowadzają, na podstawie porozumienia, rady jednostek organizacyjnych, w tym także zagranicznych, jeżeli posiadają uprawnienie do nadawania stopnia doktora w zakresie dyscyplin, w których jest przeprowadzany przewód doktorski.
  13. W przypadku szkoły wyższej stroną porozumienia, o którym mowa w ust.12, jest szkoła wyższa, której jednostki organizacyjne przeprowadzają wspólnie przewód doktorski.

§ 2

Wszczęcie przewodu doktorskiego

  1. Warunkiem wszczęcia przewodu doktorskiego jest posiadanie wydanej lub przyjętej do druku publikacji naukowej w formie książki, lub co najmniej jednej publikacji naukowej w recenzowanym czasopiśmie wymienionym w wykazie czasopism naukowych ogłaszanym przez ministra właściwego do spraw nauki lub w recenzowanych materiałach z międzynarodowej konferencji naukowej.
  2. W przypadku osoby będącej beneficjentem programu „Diamentowy Grant”, która nie spełnia warunku wszczęcia przewodu doktorskiego określonego w ust.1, warunkiem wszczęcia tego przewodu jest dołączenie do wniosku opinii potwierdzającej wysoką jakość prac badawczych prowadzonych przez tę osobę oraz wysoki stopień zaawansowania tych prac, wydanej przez opiekuna naukowego posiadającego tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego lub uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego.
  3. Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora, zwana dalej "kandydatem", składa do Dziekana wniosek o wszczęcie przewodu doktorskiego, w którym wskazuje obszar wiedzy, dziedzinę nauki i dyscyplinę naukową, w zakresie których ma być otwarty przewód doktorski, dyscyplinę dodatkową oraz propozycję osoby do pełnienia funkcji promotora, a w przypadkach, o których mowa w ust. 11, także propozycję osoby do pełnienia funkcji drugiego promotora lub kopromotora. Do wniosku kandydat załącza:
    1. poświadczoną przez kierownika dziekanatu kopię dyplomu potwierdzającego posiadanie tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera, lekarza lub innego równorzędnego;
    2. propozycję tematu i koncepcję rozprawy doktorskiej;
    3. wykaz prac naukowych oraz informację o działalności popularyzującej naukę;
    4. odbitki prac naukowych;
    5. życiorys;
    6. opinię opiekuna naukowego;
    7. opinię komisji bioetycznej albo lokalnej komisji etycznej ds. doświadczeń na zwierzętach (w przypadkach wymaganych);
    8. informację o przebiegu przewodu doktorskiego, jeżeli kandydat ubiegał się uprzednio o nadanie stopnia doktora;
    9. oświadczenie kandydata lub jego pracodawcy o przejęciu płatności za przeprowadzenie przewodu doktorskiego (nie dotyczy studentów studiów doktoranckich i pracowników SUM).
  4. Kandydat będący beneficjentem programu "Diamentowy Grant" do wniosku o wszczęcie przewodu doktorskiego załącza:
    1. poświadczoną przez kierownika dziekanatu kopię dokumentu potwierdzającego uzyskanie statusu beneficjenta programu "Diamentowy Grant";
    2. dokumenty wymienione w ust. 3 pkt. 2-7;
    3. opinię, o której mowa w ust. 2 - w przypadku gdy kandydat nie spełnia warunku posiadania publikacji naukowej.
  5. Kandydat może załączyć do wniosku o wszczęcie przewodu doktorskiego:
    1. poświadczoną przez kierownika dziekanatu kopię certyfikatu potwierdzającego znajomość nowożytnego języka obcego (wykaz certyfikatów potwierdzających znajomość nowożytnego języka obcego stanowi załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 30 października 2015 r., Dz. U. z 2015r. poz. 1842);
    2. wniosek o wyrażenie zgody na przedstawienie rozprawy doktorskiej w innym języku niż język polski;
    3. wniosek opiekuna naukowego o wyznaczenie promotora pomocniczego wraz z uzasadnieniem.
  6. W przypadku gdy przewód doktorski jest przeprowadzany wspólnie z inną jednostką organizacyjną, dokumenty wymienione w ust. 3–5 kandydat przedkłada kierownikowi jednostki organizacyjnej wskazanej w porozumieniu.
  7. Po zapoznaniu się z wnioskiem kandydata i załączonymi dokumentami, Dziekan powołuje siedmioosobowy zespół do wszczęcia przewodu doktorskiego, złożony z członków Rady Wydziału posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauki, w zakresie której ma być otwarty przewód doktorski lub w dziedzinie pokrewnej. Przewodniczącym zespołu jest Dziekan lub wyznaczony przez Dziekana Prodziekan. Skład zespołu jest zatwierdzany przez Radę Wydziału.
  8. Przewodniczący zespołu wyznacza termin posiedzenia zespołu, na którym, w obecności opiekuna naukowego, kandydat prezentuje swój dorobek naukowy, tezy rozprawy doktorskiej i planowany zakres merytoryczny rozprawy. Po zakończonej dyskusji nad przedstawioną koncepcją rozprawy doktorskiej i adekwatnością tytułu rozprawy, przewodniczący zespołu poddaje pod głosowanie wniosek kandydata o wszczęcie przewodu doktorskiego.
  9. Zespół przygotowuje dla Rady Wydziału opinię w sprawie wszczęcia przewodu doktorskiego, wyznaczenia promotora lub promotorów, wyznaczenia promotora pomocniczego w przypadku jego udziału w przewodzie oraz określenia zakresu egzaminu doktorskiego w zakresie dyscypliny podstawowej.
  10. Rada Wydziału podejmuje uchwałę w sprawie wszczęcia przewodu doktorskiego i wyznaczenia promotora w celu sprawowania opieki naukowej nad kandydatem.
  11. Rada Wydziału może dodatkowo wyznaczyć:
    1. drugiego promotora - w przypadku interdyscyplinarnej rozprawy doktorskiej;
    2. kopromotora - w przypadku przewodu doktorskiego przeprowadzanego w ramach współpracy międzynarodowej;
    3. promotora pomocniczego - w przypadku potrzeby przydzielenia promotorowi osoby do pomocy w sprawowaniu opieki naukowej nad kandydatem.
  12. Promotorem w przewodzie doktorskim może być osoba posiadająca tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub osoba, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego, prowadząca działalność naukową lub dydaktyczną w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej;
  13. Promotorem w przewodzie doktorskim może być również osoba będąca pracownikiem zagranicznej szkoły wyższej lub instytucji naukowej, niespełniająca wymogów określonych w ust.12, jeżeli Rada Wydziału uzna, że osoba ta jest wybitnym znawcą problematyki, której dotyczy rozprawa doktorska.
  14. Przepisy dotyczące promotora stosuje się odpowiednio do kopromotora i drugiego promotora, z zastrzeżeniem że kopromotorowi nie przysługuje wynagrodzenie.
  15. Promotorem pomocniczym w przewodzie doktorskim może być osoba posiadająca stopień doktora w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej i nieposiadająca uprawnień do pełnienia funkcji promotora w przewodzie doktorskim.
  16. Promotorem pomocniczym powinien być pracownik naukowo-dydaktyczny Wydziału (innej jednostki naukowej wyłącznie w uzasadnionych względami naukowymi przypadkach), posiadający stopień doktora od co najmniej trzech lat, którego kwalifikacje i zainteresowania naukowo-badawcze są zgodne z zakresem tematycznym przygotowywanej rozprawy doktorskiej.
  17. Promotor pomocniczy pełni istotną funkcję pomocniczą w sprawowaniu opieki naukowej nad doktorantem, w tym w szczególności w procesie planowania badań, ich realizacji i analizy wyników. Zakres zadań promotora pomocniczego w przewodzie doktorskim określa promotor pracy doktorskiej.
  18. Promotor może równocześnie sprawować opiekę naukową nad maksymalnie dziesięcioma kandydatami, a promotor pomocniczy nad maksymalnie trzema kandydatami.

§ 3

Egzaminy doktorskie

  1. Rada Wydziału powołuje komisje przeprowadzające egzaminy doktorskie w zakresie:
    1. dyscypliny podstawowej odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej – w składzie co najmniej czterech osób posiadających tytuł profesora w zakresie dziedziny nauki, do której należy ta dyscyplina naukowa lub stopień doktora habilitowanego w zakresie tej dyscypliny naukowej, lub osób, które nabyły uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego i prowadzą działalność naukową lub dydaktyczną w zakresie tej dyscypliny naukowej, w tym promotora, drugiego promotora lub kopromotora;
    2. dyscypliny dodatkowej – w składzie co najmniej trzech osób, z których co najmniej jedna posiada tytuł profesora w zakresie dziedziny nauki, do której należy ta dyscyplina naukowa albo stopień doktora habilitowanego w zakresie tej dyscypliny naukowej, albo nabyła uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego i prowadzi działalność naukową lub dydaktyczną w zakresie tej dyscypliny naukowej;
    3. nowożytnego języka obcego – w składzie co najmniej trzech osób, z których co najmniej jedna naucza tego języka w szkole wyższej, a pozostałe posiadają co najmniej stopień doktora.
  2. Z egzaminu doktorskiego w zakresie nowożytnego języka obcego jest zwolniony kandydat, który załączył do wniosku o wszczęcie przewodu doktorskiego certyfikat, o którym mowa w § 2 ust.5 p.1..
  3. W posiedzeniach komisji przeprowadzających egzaminy doktorskie może uczestniczyć, bez prawa głosu, promotor pomocniczy zaproszony przez Dziekana.
  4. Kandydat zdaje egzaminy doktorskie przed przyjęciem rozprawy doktorskiej przez komisję doktorską.
  5. Terminy egzaminów doktorskich ustala Dziekan w porozumieniu z komisjami powołanymi do przeprowadzenia tych egzaminów. Do egzaminu w zakresie dyscypliny podstawowej kandydat może przystąpić dopiero po złożeniu rozprawy doktorskiej.
  6. Egzaminy doktorskie są oceniane według skali ocen określonej w regulaminie studiów doktoranckich (bardzo dobry 5,0; ponad dobry 4,5; dobry 4,0; dość dobry 3,5; dostateczny 3,0; niedostateczny 2,0);
  7. W protokole z egzaminu doktorskiego zamieszcza się treść wszystkich zadanych pytań i oceny odpowiedzi na każde z tych pytań oraz podaje się ogólny wynik egzaminu.
  8. Egzamin doktorski w zakresie nowożytnego języka obcego, przeprowadzany zgodnie z regulaminem studiów doktoranckich, stanowi potwierdzenie kompetencji językowej kandydata, w szczególności w zakresie dyscypliny naukowej odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej.
  9. W przypadku niezaliczenia jednego z egzaminów doktorskich Rada Wydziału, na wniosek kandydata, może wyrazić zgodę na powtórne jego zdawanie, nie wcześniej jednak niż po upływie trzech miesięcy od dnia przystąpienia do tego egzaminu po raz pierwszy i nie więcej niż raz.

§ 4

Złożenie rozprawy doktorskiej

  1. Rozprawa doktorska, przygotowywana pod opieką promotora albo pod opieką promotora i promotora pomocniczego, powinna stanowić oryginalne rozwiązanie problemu naukowego oraz wykazywać ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w danej dyscyplinie naukowej i umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej.
  2. Rozprawa doktorska może mieć formę:
    1. spójnego tematycznie zbioru artykułów opublikowanych lub przyjętych do druku w czasopismach naukowych, określonych przez ministra właściwego do spraw nauki na podstawie przepisów dotyczących finansowania nauki;
    2. książki wydanej lub spójnego tematycznie zbioru rozdziałów w książkach wydanych;
    3. maszynopisu książki (tradycyjna forma rozprawy); - jeżeli odpowiada warunkom określonym w ust.1.
  3. Rozprawę doktorską może także stanowić samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej, jeżeli wykazuje ona indywidualny wkład kandydata przy opracowywaniu koncepcji, wykonywaniu części eksperymentalnej, opracowaniu i interpretacji wyników tej pracy i jeżeli odpowiada warunkom określającym rozprawę doktorską.
  4. Rozprawa doktorska w formie spójnego tematycznie zbioru artykułów winna spełniać następujące kryteria:
    1. powinna składać się z co najmniej:
      a) trzech prac, z których minimum dwie to prace oryginalne opublikowane w czasopismach z części A Wykazu MNiSW (posiadających IF) albo
      b) dwóch prac oryginalnych, dla których suma punktów MNiSW wynosi nie mniej niż 40;
    2. wszystkie prace zostały opublikowane po wszczęciu przewodu doktorskiego;
    3. osoba ubiegająca się o stopień doktora powinna być pierwszym autorem w dwóch publikacjach stanowiących rozprawę doktorską, w tym pierwszym autorem pracy oryginalnej z IF oraz pierwszym autorem pracy przeglądowej, jeżeli wchodzi ona w skład zbioru.
  5. Rozprawa doktorska w formie spójnego tematycznie zbioru rozdziałów powinna składać się z co najmniej trzech rozdziałów w monografiach naukowych wydanych w formie książek po wszczęciu przewodu doktorskiego, z pominięciem materiałów konferencyjnych. Każdy rozdział powinien stanowić opracowanie naukowe o objętości co najmniej pół arkusza wydawniczego, a Kandydat powinien być pierwszym autorem trzech rozdziałów.
  6. W przypadku gdy rozprawa doktorska ma formę spójnego tematycznie zbioru artykułów w czasopismach naukowych lub spójnego tematycznie zbioru rozdziałów w książkach wydanych, powinna być zaopatrzona w opracowanie zawierające:
    - Tytuł rozprawy
    - Wstęp
    - Cel i założenia pracy
    - Podsumowanie wyników
    - Wnioski
    - Streszczenie rozprawy w języku polskim i angielskim.
    Rolę Wstępu może pełnić praca przeglądowa.
  7. Za zgodą Rady Wydziału rozprawa doktorska może być przedstawiona w języku innym niż polski.
  8. Rozprawa doktorska powinna być opatrzona streszczeniem w języku angielskim, a rozprawa doktorska przygotowana w języku obcym również streszczeniem w języku polskim.
  9. Kandydat przedkłada promotorowi oraz drugiemu promotorowi albo kopromotorowi rozprawę doktorską wraz ze streszczeniem w języku polskim i w języku angielskim, w postaci papierowej i kopiami tych dokumentów zapisanymi na informatycznym nośniku danych.
  10. W przypadku gdy rozprawę doktorską stanowi samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej, kandydat przedkłada promotorom wraz z dokumentami wymienionymi w ust.9 oświadczenia wszystkich jej współautorów określające indywidualny wkład każdego z nich w jej powstanie. W przypadku gdy praca zbiorowa ma więcej niż pięciu współautorów, kandydat przedkłada oświadczenie określające jego indywidualny wkład w powstanie tej pracy oraz oświadczenia co najmniej czterech pozostałych współautorów. Kandydat jest zwolniony z obowiązku przedłożenia oświadczenia w przypadku śmierci współautora, uznania go za zmarłego albo jego trwałego uszczerbku na zdrowiu uniemożliwiającego uzyskanie wymaganego oświadczenia.
  11. Promotor przekazuje Dziekanowi rozprawę doktorską wraz z pisemną opinią, a w przypadku, o którym mowa w ust.10 - także z oświadczeniami współautorów pracy zbiorowej. Drugi promotor albo kopromotor przekazuje Dziekanowi pisemną opinię na temat rozprawy doktorskiej.
  12. Jeżeli osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora w terminie 5 lat od dnia wszczęcia przewodu nie przedstawi rozprawy doktorskiej albo nie przystąpi do egzaminów doktorskich, Rada Wydziału może podjąć uchwałę o zamknięciu przewodu doktorskiego.

§ 5

Wyznaczenie recenzentów

  1. Rada Wydziału, na wniosek Dziekana, powołuje dwóch recenzentów spośród osób zatrudnionych w szkole wyższej lub jednostce organizacyjnej innej niż ta, której pracownikiem jest osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora i niebędących członkami Rady Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.
  2. Recenzentem rozprawy doktorskiej może być:
    1. osoba posiadająca tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub osoba, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego, prowadząca działalność naukową lub dydaktyczną w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej;
    2. osoba będąca pracownikiem zagranicznej szkoły wyższej lub instytucji naukowej, niespełniająca powyższych wymogów, jeżeli Rada Wydziału uzna, że osoba ta jest wybitnym znawcą problematyki, której dotyczy rozprawa doktorska.
  3. Recenzentem rozprawy doktorskiej nie może być osoba, w stosunku do której zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności (np. pokrewieństwo, wspólne granty, wspólne publikacje).
  4. Dziekan kieruje rozprawę do recenzentów, którzy są zobowiązani przedstawić swoją recenzję Radzie Wydziału w postaci papierowej wraz z jej kopią zapisaną na informatycznym nośniku danych w terminie dwóch miesięcy od dnia zlecenia jej sporządzenia. W uzasadnionych przypadkach Rada Wydziału może przedłużyć termin przedstawienia recenzji o miesiąc.
  5. Recenzje rozprawy doktorskiej zamieszcza się na stronie internetowej SUM w dniu ich przekazania przez recenzentów.
  6. Niezwłocznie po otrzymaniu ostatniej recenzji Dziekan przekazuje Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów kopie wszystkich recenzji oraz kopię streszczenia rozprawy doktorskiej, zapisane na informatycznym nośniku danych.

§ 6

Przyjęcie rozprawy doktorskiej i dopuszczenie jej do publicznej obrony

  1. Rada Wydziału powołuje do przyjęcia rozprawy doktorskiej, jej dopuszczenia do publicznej obrony oraz przyjęcia obrony co najmniej siedmioosobową komisję doktorską złożoną z:
    1. członków Rady posiadających tytuł profesora w zakresie dziedziny nauki, do której należy dyscyplina podstawowa odpowiadająca tematowi rozprawy doktorskiej lub stopień doktora habilitowanego w zakresie podstawowej albo pokrewnej dyscypliny naukowej, lub osób, które nabyły uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego i prowadzą działalność naukową lub dydaktyczną w zakresie tej dyscypliny naukowej;.
    2. promotora albo promotora i drugiego promotora;
    3. recenzentów rozprawy doktorskiej.
  2. W posiedzeniach komisji doktorskiej może uczestniczyć, bez prawa głosu, promotor pomocniczy zaproszony przez Dziekana.
  3. Komisja doktorska, po zapoznaniu się z rozprawą doktorską, opiniami promotorów oraz recenzjami podejmuje uchwałę w sprawie przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony.
  4. Komisja może uzależnić przyjęcie rozprawy od uprzedniego jej uzupełnienia lub poprawienia i wydania ponownej opinii przez recenzentów. W przypadku gdy recenzja rozprawy zawiera wnioski dotyczące uzupełnienia lub poprawy rozprawy doktorskiej, komisja przekazuje je kandydatowi i promotorowi. Uzupełnioną lub poprawioną rozprawę doktorską kandydat przedkłada Dziekanowi, który kieruje ją do ponownej oceny przez tych samych recenzentów. Recenzenci przedstawiają Radzie Wydziału recenzje uzupełnionej lub poprawionej rozprawy doktorskiej w terminie miesiąca od dnia zlecenia sporządzenia tej recenzji. Po zapoznaniu się z nimi komisja doktorska podejmuje uchwałę w sprawie przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony.
  5. W przypadku nieprzyjęcia rozprawy doktorskiej i niedopuszczenia jej do obrony komisja doktorska przedstawia sprawę wraz z uzasadnieniem Radzie Wydziału, która podejmuje uchwałę w tej sprawie.
  6. Nieprzyjęta rozprawa doktorska nie może być podstawą do ubiegania się o nadanie stopnia doktora w innych jednostkach organizacyjnych.
  7. W dniu podjęcia przez komisję doktorską uchwały o przyjęciu rozprawy doktorskiej zamieszcza się na stronie internetowej Uczelni streszczenie rozprawy. Streszczenie rozprawy i recenzje pozostają na stronie internetowej co najmniej do dnia nadania stopnia doktora.

§ 7

Obrona rozprawy doktorskiej

  1. Termin publicznej obrony rozprawy doktorskiej ustala Dziekan, na wniosek przewodniczącego komisji doktorskiej.
  2. Rada Wydziału zawiadamia inne jednostki organizacyjne uprawnione do nadawania stopnia doktora w danej dyscyplinie naukowej o terminie i miejscu obrony na co najmniej 10 dni przed wyznaczonym terminem jej przeprowadzenia oraz zamieszcza ogłoszenie w tej sprawie w siedzibie Wydziału i na stronie internetowej SUM. W zawiadomieniach oraz w ogłoszeniu podaje się również informację o miejscu złożenia rozprawy doktorskiej, w celu umożliwienia zainteresowanym zapoznania się z nią, oraz informację o zamieszczeniu streszczenia rozprawy doktorskiej wraz z recenzjami na stronie internetowej Uczelni.
  3. Publiczna obrona rozprawy doktorskiej odbywa się na otwartym posiedzeniu komisji doktorskiej z udziałem promotora i co najmniej jednego recenzenta.
  4. Przewodniczący komisji doktorskiej, w porozumieniu z promotorem, wyznacza protokolanta, który sporządza protokół z publicznej obrony rozprawy doktorskiej, w tym z części niejawnej posiedzenia. Na protokolanta zwyczajowo powoływana jest osoba ze stopniem doktora w zakresie dyscypliny naukowej odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej. Protokół podpisuje protokolant i przewodniczący komisji doktorskiej.
  5. Podczas obrony kandydat przedstawia główne założenia i wyniki rozprawy doktorskiej, a następnie recenzenci przedstawiają swoje recenzje. W przypadku nieobecności recenzenta przewodniczący komisji doktorskiej zarządza odczytanie jego recenzji przez członka komisji doktorskiej.
  6. Po przedstawieniu recenzji rozpoczyna się dyskusja, w której mogą zabierać głos wszyscy obecni na posiedzeniu. Dyskusję otwiera i zamyka przewodniczący komisji doktorskiej.
  7. Po zakończeniu obrony, na posiedzeniu niejawnym komisja doktorska:
    1. podejmuje uchwałę w sprawie przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej, z tym że uchwałę o odmowie przyjęcia obrony komisja doktorska przedstawia wraz z uzasadnieniem Radzie Wydziału;
    2. przygotowuje projekt uchwały Rady Wydziału w sprawie nadania stopnia doktora;
    3. przygotowuje wniosek do Rady Wydziału o wyróżnienie rozprawy doktorskiej, jeśli taki wniosek był rozpatrywany przez komisję i uzyskał jej akceptację.
  8. Rozprawa doktorska może zostać wyróżniona, jeżeli spełnione są następujące warunki:
    1. każdy z recenzentów w oddzielnym piśmie wystąpił z wnioskiem o wyróżnienie rozprawy wraz z uzasadnieniem;
    2. wyniki rozprawy zostały zgłoszone do opatentowania lub są przynajmniej częściowo opublikowane w czasopiśmie z IF, a doktorant jest pierwszym autorem publikacji;
    3. wniosek o wyróżnienie rozprawy doktorskiej uzyskał poparcie co najmniej 2/3 obecnych podczas publicznej obrony członków komisji doktorskiej.
  9. O wyniku obrad komisji doktorskiej jej przewodniczący powiadamia niezwłocznie kandydata oraz osoby uczestniczące w publicznej obronie.
  10. W przypadku gdy o nadanie stopnia doktora na podstawie rozprawy doktorskiej stanowiącej samodzielną i wyodrębnioną część pracy zbiorowej ubiega się co najmniej dwóch kandydatów:
    1. obronę przeprowadza się równocześnie dla nich wszystkich;
    2. uchwały w sprawie poszczególnych czynności przewodu doktorskiego podejmuje się oddzielnie w stosunku do każdego z nich.

§ 8

Nadanie stopnia doktora

  1. Przewodniczący komisji doktorskiej przedstawia Radzie Wydziału projekt uchwały o nadaniu kandydatowi stopnia doktora. Rada Wydziału podejmuje uchwałę w sprawie nadania stopnia doktora określonej dziedziny nauki w zakresie danej dyscypliny naukowej.
  2. Uchwała Rady Wydziału o nadaniu stopnia doktora staje się prawomocna z chwilą jej podjęcia.
  3. Rada Wydziału, na wniosek komisji doktorskiej, może podjąć uchwałę o wyróżnieniu rozprawy doktorskiej.
  4. Osoba, której nadano stopień naukowy doktora otrzymuje dyplom według wzoru określonego przepisami prawa.

§ 9

Przewody doktorskie przeprowadzane wspólnie

  1. W przypadku gdy przewód doktorski jest przeprowadzany wspólnie z inną szkołą wyższą lub inną jednostką organizacyjną, w tym zagraniczną, uchwały w przedmiocie wszczęcia przewodu doktorskiego i wyznaczenia promotora, wyznaczenia recenzentów oraz nadania stopnia doktora podejmowane są w trybie określonym w porozumieniu.
  2. W przypadku wspólnych przewodów doktorskich obrona odbywa się na otwartym posiedzeniu wspólnej komisji powołanej przez rady jednostek organizacyjnych będących stronami porozumienia.
  3. W skład wspólnej komisji powołuje się nie mniej niż siedmiu i nie więcej niż dziewięciu nauczycieli akademickich lub pracowników naukowych reprezentujących wszystkie jednostki organizacyjne będące stronami porozumienia, posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego albo uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego, a w przypadku osób reprezentujących zagraniczne jednostki organizacyjne – stopień doktora oraz status uprawniający do pełnienia funkcji promotora przewodów doktorskich, w tym recenzentów, promotora i drugiego promotora albo kopromotora.
  4. Wspólnej komisji przysługuje uprawnienie do podejmowania uchwał w przedmiocie przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony oraz przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej.
  5. W przypadku interdyscyplinarnej rozprawy doktorskiej, wspólna komisja przygotowuje projekt uchwały w sprawie nadania stopnia doktora w zakresie dyscypliny wiodącej, w którą osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora wniosła największy wkład naukowy, i przedstawia go radzie jednostki organizacyjnej posiadającej uprawnienie do nadawania stopnia doktora w zakresie tej dyscypliny.

§ 10

Zamknięcie przewodu doktorskiego

  1. Przewód doktorski zamyka uchwała Rady Wydziału w sprawie nadania stopnia naukowego doktora.
  2. Rada Wydziału podejmuje uchwałę o zamknięciu przewodu doktorskiego w przypadku:
    1. nieprzyjęcia rozprawy doktorskiej i niedopuszczenia jej do publicznej obrony przez komisję doktorską;
    2. nieprzyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej przez komisję doktorską;
    3. pisemnego wniosku kandydata o zamknięcie przewodu doktorskiego.
  3. Rada Wydziału może podjąć uchwałę o zamknięciu przewodu doktorskiego bez obrony, na wniosek promotora lub dziekana, w przypadku:
    1. niezłożenia rozprawy doktorskiej w terminie wyznaczonym przez Radę Wydziału;
    2. nieprzystąpienia do egzaminów doktorskich w wyznaczonym terminie;
    3. niezaliczenia egzaminów doktorskich w wyznaczonym terminie.

§ 11.

Uwagi końcowe

  1. Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora może wnieść od uchwał kończących czynności przewodu doktorskiego, jeżeli są one odmowne, odwołanie do Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów za pośrednictwem Rady Wydziału w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia uchwały wraz z uzasadnieniem. Rada Wydziału przekazuje odwołanie Centralnej Komisji wraz ze swoją opinią i aktami przewodu w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia odwołania.
  2. Jeśli promotorem lub recenzentem rozprawy doktorskiej jest Dziekan, nie może on reprezentować Rady Wydziału w żadnej sprawie związanej z przewodem, ani przewodniczyć Radzie w tych punktach porządku obrad, które dotyczą przewodu.
  3. Skład komisji doktorskiej może zostać zmieniony lub uzupełniony na wniosek Dziekana w tym samym trybie, jak jej powołanie. Komisja zostaje rozwiązana z chwilą nadania stopnia lub zamknięcia przewodu.
  4. Skład komisji egzaminacyjnej może zostać zmieniony lub uzupełniony na wniosek Dziekana w tym samym trybie, jak jej powołanie.
  5. Zmiana recenzenta rozprawy doktorskiej przez Radę Wydziału może nastąpić w tym samym trybie, jak powołanie recenzentów.
  6. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek kandydata poparty przez promotora, Rada Wydziału może podjąć uchwałę w sprawie zmiany tytułu rozprawy doktorskiej.
  7. W przypadku śmierci promotora albo jego trwałego uszczerbku na zdrowiu uniemożliwiającego pełnienie funkcji promotora, Dziekan w porozumieniu z kandydatem, przedstawia Radzie wniosek:
    1. w sprawie wyznaczenia nowego promotora, lub alternatywnie,
    2. w sprawie zamknięcia przewodu.
      Rada podejmuje decyzję w tym samym trybie, jak przy wszczęciu przewodu.
  8. Promotor pomocniczy może być odwołany ze swej funkcji, na wniosek promotora rozprawy doktorskiej, w tym samym trybie, w jakim został powołany. W przypadku odwołania promotora pomocniczego nie można powołać kolejnego promotora pomocniczego w tym samym przewodzie doktorskim.

Zasady przeprowadzania przewodów doktorskich w Śląskim Uniwersytecie Medycznym w Katowicach określają Pismo Okólne nr Pismo okólne Nr 1/2009 z dnia 28 października 2009 r. Rektora SUM oraz Pismo okólne Nr 3/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. Rektora SUM wraz z załacznikami.

 

Zasady przeprowadzania przewodów doktorskich
w Śląskim Uniwersytecie Medycznym w Katowicach  

Zasady przeprowadzania przewodów doktorskich oparte są na:

  1. Podstawach prawnych:
    1. Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach  i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65 poz. 595 z późn. zm.), zwana dalej Ustawą
    2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, z dnia 15 stycznia 2004r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w przewodach doktorskim  i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. Nr 15 poz. 128  z późn. zm.), zwane dalej  Rozporządzeniem,
    3. Zarządzenie Nr 5/2007 z dnia 12.01.2007 r. w sprawie wysokości i zasad wynagrodzenia dla promotora i recenzentów w przewodzie doktorskim lub habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora, a także zwrotu opłat za przeprowadzenie przewodu doktorskiego, habilitacyjnego lub o nadanie tytułu profesor z późn. zm., zwane dalej Zarządzeniem.
  2. Wieloletniej tradycji i zwyczajach przyjętych w Uczelniach Medycznych.

 

  1. Warunki wymagane od kandydata do stopnia naukowego doktora
    1. Posiadanie tytułu zawodowego magistra, lekarza lub innego równorzędnego (art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy)
    2. Posiadanie zgody osoby z tytułem naukowym lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego, na podjęcie się promotorskiej opieki nad realizacją rozprawy doktorskiej
    3. Autorstwo lub współautorstwo co najmniej 2 prac oryginalnych lub poglądowych  w czasopismach recenzowanych
  2. Wniosek o wszczęcie przewodu 
    1. Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora, zwana dalej „doktorantem” (Rozporządzenie, § 1 ust. 1) przedstawia kierownikowi jednostki organizacyjnej, zwanemu dalej „dziekanem” :
      1. wniosek o wszczęcie przewodu doktorskiego (wzór 1)
      2. oryginał lub uwierzytelniony odpis dokumentu stwierdzającego posiadanie tytułu zawodowego, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy
      3. proponowany temat i koncepcję rozprawy doktorskiej oraz propozycję co do osoby promotora (wzór 2)
      4. wykaz prac naukowych (wraz z kserokopiami) (wzór 3)
      5. oświadczenie, że przedstawiony temat pracy doktorskiej nie był przedmiotem przewodu doktorskiego w innej uczelni (wzór 4)
      6. życiorys 
      7. opinię komisji bioetycznej / etycznej SUM na przeprowadzenie badań (w przypadkach wymaganych) 
      8. opinię proponowanego promotora o kandydacie na doktoranta
      9. oświadczenie o przejęciu płatności za prowadzenie przewodu doktorskiego, w przypadku osób spoza Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach (wzór 5) 
    2. Promotorem w przewodzie doktorskim może być osoba posiadająca tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej.
    3. Promotorem w przewodzie doktorskim może być również osoba będąca pracownikiem zagranicznej szkoły wyższej lub instytucji naukowej, nieposiadająca polskiego stopnia doktora habilitowanego lub tytułu profesora, jeżeli rada jednostki organizacyjnej przeprowadzająca przewód uzna, że osoba ta jest wybitnym znawcą problematyki, której dotyczy rozprawa doktorska. (Ustawa art.20. ust.6 i 7).
    4. Koszty związane z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego pokrywa uczelnia, w przypadku kandydata będącego pracownikiem SUM (Zarządzenie).
    5. Koszty związane z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego pokrywa jednostka zatrudniająca, w przypadku kandydata nie będącego pracownikiem SUM (Zarządzenie).
  3. Wszczęcie przewodu doktorskiego
    1. Dziekan zapoznaje się z wnioskiem kandydata i załączonymi dokumentami a następnie powołuje pięcioosobową Komisję Wydziałową, zwaną dalej Komisją,  przed którą odbędzie się  wszczęcie przewodu doktorskiego. W skład Komisji wchodzi dziekan lub wyznaczony przez dziekana prodziekan. Skład Komisji zatwierdzany jest przez Radę Wydziału  w głosowaniu jawnym.
    2. Dziekan wyznacza termin posiedzenia Komisji, na którym, w obecności opiekuna naukowego,  kandydat prezentuje swój dorobek naukowy i tezy rozprawy doktorskiej. Po  wystąpieniu doktoranta i po zakończonej dyskusji nad tezami pracy, komisja głosuje nad przyjęciem wystąpienia doktoranta, wypowiadając się w głosowaniu tajnym. W głosowaniu związanym  z przewodem doktorskim biorą udział członkowie Rady Wydziału z tytułem naukowym lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego. W dalszej części posiedzenia, Dziekan proponuje osobę dotychczasowego opiekuna pracy  na promotora, przedstawia kandydatów na recenzentów pracy, oraz przedstawia tematykę egzaminów doktorskich (Rozporządzenie,  § 2 ust. 1.), w zakresie:
      1. dyscypliny podstawowej, odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej
      2. dyscypliny dodatkowej (historii farmacji, historii medycyny lub etyki)
      3. języka obcego nowożytnego
    3. Na najbliższym posiedzeniu Rady Wydziału dziekan przedstawia członkom Rady projekty uchwał w sprawie: 
      1. wszczęcia przewodu doktorskiego i wyznaczenia promotora
      2. wyznaczenia recenzentów
        Kandydatami na recenzentów rozprawy są:
        a) jeden recenzent ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
        b) jeden  recenzent spoza Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
        Rada Wydziału powołuje co najmniej dwóch recenzentów, w tym nie więcej niż jednego  ze Śląskiego  Uniwersytetu Medycznego w Katowicach (Ustawa, art. 20 ust.5).
        Recenzentem:
        1. rozprawy doktorskiej w dziedzinie nauk medycznych,  w zakresie dyscypliny medycyna, może być osoba posiadająca tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie dyscypliny naukowej: medycyna, biologia medyczna  lub stomatologia
        2. rozprawy doktorskiej w dziedzinie nauk medycznych,  w zakresie dyscypliny biologia medyczna, może być osoba posiadająca tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie dyscypliny naukowej: biologia medyczna lub medycyna 
        3. rozprawy doktorskiej w dziedzinie nauk farmaceutycznych,  może być osoba posiadająca tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie dyscypliny naukowej: nauki farmaceutyczne lub w uzasadnionych przypadkach medycyna lub biologia medyczna (Ustawa, art. 20 ust.6).
    4. Rada Wydziału w głosowaniu tajnym podejmuje odpowiednie uchwały (Ustawa, art. 14. ust. 2. pkt. 1 i 2).
  4. Złożenie rozprawy doktorskiej, kierowanie rozprawy do recenzentów
    1. Rozprawa doktorska, przygotowywana pod opieką promotora, powinna stanowić oryginalne rozwiązanie problemu naukowego oraz wykazywać ogólną wiedzę teoretyczną kandydata  w danej dyscyplinie naukowej, a także umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej. (Ustawa, art. 13. ust. 1). Rozprawa powinna zawierać również streszczenie w języku angielskim.
    2. Rozprawę doktorską doktorant przedkłada promotorowi w pięciu egzemplarzach (Rozporządzenie, § 4 ust.1) oraz na nośniku elektronicznym (CD).
    3. Promotor przedstawia rozprawę wraz ze swoją opinią dziekanowi.
    4. Dziekan kieruje rozprawę do recenzentów, którzy są zobowiązani przedstawić recenzję nie później niż w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku o jej sporządzenie. Rada,  w uzasadnionych przypadkach, może przedłużyć termin przedstawienia recenzji o dalszy miesiąc (Rozporządzenie, § 5 ust. 3).
    5. Recenzja rozprawy doktorskiej powinna zawierać szczegółowo uzasadnioną ocenę, czy rozprawa ta spełnia warunki określone w art. 13 Ustawy. Recenzja może zawierać również wnioski dotyczące ewentualnego uzupełnienia lub poprawienia rozprawy. Rozprawa uzupełniona lub poprawiona wymaga dodatkowych recenzji tych samych recenzentów (Rozporządzenie, § 5 ust.1).
  5. Wyznaczenie egzaminów doktorskich i komisji
    Po złożeniu rozprawy doktorskiej: 
    1. Dziekan proponuje Radzie Wydziału skład komisji egzaminacyjnych Rada Wydziału   w głosowaniu jawnym powołuje (Rozporządzenie, § 2 pkt 1) komisje przeprowadzające egzaminy doktorskie w zakresie:
      1. dyscypliny podstawowej odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej – w składzie  co najmniej czterech osób posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie dziedziny i dyscypliny naukowej odpowiadającej tematyce rozprawy doktorskiej, w tym promotor lub promotorzy; w skład komisji mogą wchodzić ponadto recenzenci rozprawy doktorskiej 
      2. dyscypliny dodatkowej – w składzie co najmniej trzech osób, w tym co najmniej jedna osoba posiadająca tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie dziedziny  i dyscypliny naukowej odpowiadającej temu egzaminowi
      3. języka obcego nowożytnego – w składzie co najmniej trzech osób, w tym co najmniej jedna osoba nauczająca tego języka w szkole wyższej
    2. Egzaminy doktorskie są zdawane przed przyjęciem rozprawy doktorskiej (Rozporządzenie  § 3 ust.1). Egzaminy z dyscypliny dodatkowej oraz języka obcego nowożytnego mogą być zdawane przed wpłynięciem recenzji. Egzamin z dyscypliny podstawowej zdawany jest po uzyskaniu dwóch pozytywnych recenzji. 
      W protokóle z egzaminu zamieszcza się treść wszystkich zadanych pytań i oceny odpowiedzi na każde z tych pytań (bdb, db, dst lub ndst) oraz podaje się ogólny wynik egzaminu.
      W przypadku niezadowalającego wyniku egzaminu doktorskiego Rada Wydziału na wniosek doktoranta, może wyrazić zgodę na powtórne jego zdawanie, nie wcześniej jednak niż po upływie trzech miesięcy i nie więcej niż jeden raz (Rozporządzenie, § 3 ust. 3). Termin ten wyznacza dziekan.
    3. Terminy egzaminów doktorskich ustala dziekan w porozumieniu z komisjami przeprowadzającymi egzaminy doktorskie (Rozporządzenie, § 3 ust. 2).
    4. Rada Wydziału  w głosowaniu jawnym powołuje (Rozporządzenie, § 2 pkt 2) ośmioosobową komisję do przeprowadzenia obrony rozprawy doktorskiej, o której mowa w art. 14 ust. 5 Ustawy, zwaną dalej "komisją doktorską", spośród członków rady posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej; w skład komisji doktorskiej wchodzą ponadto recenzenci rozprawy doktorskiej  i promotor lub promotorzy. W skład komisji doktorskiej mogą wchodzić osoby powołane uprzednio przez Radę Wydziału, na wniosek Dziekana, do Komisji Wydziałowej, przed którą odbywało się  wszczęcie przewodu doktorskiego.
      1. Komisja do przeprowadzenia obrony rozprawy doktorskiej w dziedzinie nauki medyczne, w dyscyplinie medycyna, powinna składać się w większości z członków rady posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie  dyscypliny medycyna
      2. Komisja do przeprowadzenia obrony rozprawy doktorskiej w dziedzinie nauki medyczne, w dyscyplinie stomatologia, powinna składać się w większości z członków rady posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie  dyscypliny stomatologia
      3. Komisja do przeprowadzenia obrony rozprawy doktorskiej w dziedzinie nauki medyczne, w dyscyplinie biologia medyczna powinna składać się w większości z członków rady posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie  dyscypliny biologia medyczna
      4. Komisja do przeprowadzenia obrony rozprawy doktorskiej w zakresie nauk farmaceutycznych powinna składać się w większości z członków rady posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie  nauk farmaceutycznych.
  6. Przyjęcie rozprawy doktorskiej
    1. Rada Wydziału  po zapoznaniu się z recenzjami i wynikami egzaminów doktorskich podejmuje, w głosowaniu tajnym, uchwałę w sprawie:
      1. przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony (Ustawa, art. 14  ust. 2 pkt 3).   
    2. Rada Wydziału może uzależnić przyjęcie rozprawy od jej uprzedniego uzupełnienia lub poprawienia (Rozporządzenie § 6 ust. 1).
    3. Jeśli Rada Wydziału uzależniła przyjęcie rozprawy od jej uprzedniego uzupełnienia lub poprawienia, doktorant w porozumieniu z promotorem składa poprawioną rozprawę dziekanowi, który przekazuje ją recenzentom celem uzyskania dodatkowych opinii.  Po zapoznaniu się z nimi Rada podejmuje uchwałę jak w p. VI.1.
    4. Jeśli Rada podjęła uchwałę o nie przyjęciu rozprawy, oznacza to zamknięcie przewodu. Nieprzyjęta rozprawa doktorska nie może być podstawą do ubiegania się o nadanie stopnia doktora poza Wydziałem (Ustawa, art. 14 ust. 3).
  7. Publiczna obrona rozprawy doktorskiej
    1. Termin publicznej obrony rozprawy doktorskiej ustala dziekan w porozumieniu z doktorantem  i promotorem. 
    2. Dziekan na, co najmniej 10 dni przed terminem obrony zawiadamia jednostki organizacyjne uprawnione do nadawania stopnia doktora w danej dyscyplinie naukowej – o dacie i miejscu obrony oraz wywiesza odpowiednie ogłoszenie na tablicy ogłoszeń Wydziału, informując jednocześnie, że zainteresowani mogą zapoznać się z rozprawą doktorską w Oddziale Biblioteki Głównej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach (Sosnowiec, Katowice, Zabrze).
    3. Obrona rozprawy doktorskiej odbywa się na otwartym posiedzeniu komisji doktorskiej  z udziałem promotora i recenzentów. Podczas obrony:
      1. promotor charakteryzuje sylwetkę naukową doktoranta
      2. doktorant przedstawia główne założenia rozprawy doktorskiej
      3. recenzenci przedstawiają swoje opinie (w razie nieobecności jednego z recenzentów jego opinię odczytuje wyznaczony przez dziekana członek komisji doktorskiej)
      4. doktorant ustosunkowuje się do uwag zawartych w recenzjach
        Następnie dziekan otwiera dyskusję, w której mogą zabierać głos i zadawać pytania wszyscy obecni na posiedzeniu. Doktorant odpowiada na zadawane pytania. 
    4. Po zakończeniu obrony rozprawy doktorskiej komisja doktorska odbywa posiedzenie niejawne, na którym, w głosowaniu tajnym, podejmuje uchwałę w sprawie:
      1. przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej (Ustawa, art. 14 ust. 2 pkt 4)
        Komisja doktorska przygotowuje ponadto  projekt uchwały o nadaniu stopnia doktora w celu przedstawienia jej Radzie Wydziału.
    5. O wyniku obrad Komisji doktorskiej dziekan powiadamia niezwłocznie doktoranta oraz osoby uczestniczące w publicznej obronie. 
    6. Uchwała Rady Wydziału  o nadaniu stopnia doktora staje się prawomocna z chwilą jej podjęcia (Ustawa, art. 15 ust. 1).
  8. Postępowanie po nadaniu stopnia naukowego doktora
    1. Po nadaniu stopnia naukowego doktora należy przygotować dokumentację przewodu doktorskiego
      1. Protokół z posiedzenia Rady Wydziału
      2. Zawiadomienie o nadaniu stopnia naukowego doktora (wzór 6)
      3. Karta SYNABA  (wzór 7, wzór 7a)
      4. Załącznik do karty SYNABA (wzór 8)
  9. Uwagi końcowe
    1. Jeśli promotorem lub recenzentem rozprawy jest dziekan, nie może on przewodniczyć Radzie Wydziału  w tych punktach porządku dziennego, które dotyczą przewodu doktorskiego.
    2. Skład komisji doktorskiej  może zostać zmieniony lub uzupełniony na wniosek dziekana w tym samym trybie, jak jej powołanie. Komisja zostaje rozwiązana z chwilą nadania stopnia lub zamknięcia przewodu.
    3. Skład komisji egzaminacyjnej może zostać zmieniony lub uzupełniony na wniosek dziekana  w tym samym trybie, jak jej powołanie.
    4. Zmiana recenzenta przez Radę Wydziału może nastąpić w tym samym trybie, jak powołanie recenzentów.
    5. W uzasadnionym przypadku zmiana promotora może nastąpić na wniosek promotora lub kandydata w tym samym trybie, jak wszczęcie przewodu.
    6. W przypadku śmierci promotora, dziekan w porozumieniu z doktorantem, przedstawia Radzie Wydziału wniosek
      1. w sprawie wyznaczenia nowego promotora, lub
      2. w sprawie zamknięcia przewodu
    7. Przewód może zostać zamknięty – poza przypadkami wymienionymi w punktach VI.4. i IX.6 –  na wniosek kandydata, promotora lub dziekana.

      Wniosek kandydata o zamknięcie przewodu doktorskiego (rezygnacja) wymaga formy pisemnej. Wniosek kandydata w tej materii stanowi formalne zamknięcie przewodu doktorskiego. 
      Decyzja Rady Wydziału o zamknięciu przewodu na wniosek promotora lub dziekana podejmowana jest w formie uchwały w głosowaniu tajnym, w przypadku jeśli przewód został otwarty przed ponad 5 laty; w innych przypadkach – decyzja podejmowana jest również  w głosowaniu tajnym. O decyzji Rady Wydziału należy pisemnie zawiadomić doktoranta (o ile jest to możliwe).
    8. Przewód zostaje zamknięty bez żadnych formalności w przypadku śmierci doktoranta, o czym Dziekan informuje Radę Wydziału.
    9. W punktach porządku obrad Rady Wydziału dotyczących przewodu, przewodniczy dziekan  z zastrzeżeniem punktu IX.1.
    10. Uchwały są podejmowane w głosowaniu tajnym i zapadają bezwzględną większością oddanych głosów, przy obecności co najmniej połowy ogólnej liczby osób uprawnionych do głosowania (Ustawa, art. 20 ust. 1).
    11. Jeśli promotor i recenzenci nie są członkami Rady Wydziału, dziekan zaprasza ich na posiedzenie Rady i są oni uprawnieni do wszystkich głosowań związanych z przewodem (Ustawa, art. 20 ust. 3).
  10. Odwołania 
    1. Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora może wnieść od uchwał Rady Wydziału, jeśli są one odmowne, podejmowanych w sprawie:
      1. wszczęcia przewodu doktorskiego i wyznaczenia promotora
      2. wyznaczenia recenzentów
      3. przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony
      4. przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej
      5. nadania stopnia doktora
        odwołanie do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (Ustawa, art. 21 ust. 1).
    2. Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora może wnieść od uchwały Rady Wydziału podjętej w sprawie zamknięcia przewodu nie na wniosek kandydata, odwołanie do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.
    3. Odwołanie należy wnieść za pośrednictwem Rady Wydziału (składając je dziekanowi)  w terminie jednego miesiąca od dnia powiadomienia o treści uchwały. Rada Wydziału przekazuje odwołanie  Centralnej Komisji wraz ze swoją opinią i aktami przewodu w terminie  3 miesięcy od daty złożenia odwołania. Po rozpatrzeniu odwołania, w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy, Centralna Komisja albo utrzymuje w mocy zaskarżoną uchwałę, albo uchylając ją, przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Radzie Wydziału lub innej jednostce organizacyjnej (Ustawa, art. 21 ust. 2).
  11. Wyróżnienia rozprawy doktorskiej
    1. Wniosek o wyróżnienie pracy doktorskiej mogą zgłosić:
      1. recenzenci
      2. dziekan
    2. Warunkiem wyróżnienia rozprawy doktorskiej są:
      1. wysoce pozytywne recenzje rozprawy
      2. opublikowanie całości lub części wyników rozprawy w formie pracy oryginalnej  w recenzowanym czasopiśmie naukowym, posiadającym impact factor, przy czym doktorant  powinien być pierwszym autorem przedmiotowej publikacji
    3. Wniosek o wyróżnienie rozprawy doktorskiej analizowany jest przez komisję doktorską, która opiniuje Radzie Wydziału wyróżnienie rozprawy.
    4. Wyróżnienia rozprawy doktorskiej dokonuje Rada Wydziału w głosowaniu tajnym, większością głosów.
    5. Autor wyróżnionej rozprawy otrzymuje list gratulacyjny Dziekana Wydziału, który wręczany jest podczas uroczystości promocji doktorskiej. Jest to równoznaczne z publicznym ogłoszeniem wyróżnienia.